Bij de les blijven

Bijna een jaar geleden – op 12 juli 2016 – mailde een relatie mij het volgende: “Zijn we met z’n allen gek geworden?” Mijn reactie op 13 juli 2016: “Nee…net zoals bij beleggers sluiten individuen zich aan in een cyclus of ideologie dat zichzelf hergroepeert en versterkt, waarna een individu afhaakt en de groep weer uiteenvalt.”

Momenteel lijkt vriend en vijand het er wel over eens dat de cyclus waarin de wereldeconomie en financiele markten zich ontwikkelen worden gedreven door twee factoren, zijnde politiek en liquiditeit.

Over de politieke trends kunnen we kort zijn. Het electoraat is hopeloos verdeeld in zowel de Verenigde Staten als in Europa. Het stemgedrag wordt zelfs gestuurd tegen de individuele principes van de kiezers in die via het uitbrengen van hun stem min of meer gedwongen worden om een tegengeluid te produceren en/of anders stemmen omdat het alternatief nog slechter zou zijn. We zagen dat recent in Frankrijk bij de verkiezingszege van Macron. Je kunt je je in de rol van kiezer afvragen in hoeverre er nog sprake is van een echte ‘vrije keuze’.

Over de liquiditeit kunnen we ook kort zijn. In een voortreffelijk geschreven column door Jaap van Duijn in De Telegraaf afgelopen weekend wordt duidelijk gemaakt waartoe het ‘Krankzinnig beleid van centrale banken’ toe kan leiden. De centrale banken hebben van geld lenen een verdienmodel gemaakt, zo concludeert Van Duijn. Hierdoor zijn renteniveaus naar historisch lage niveaus geduwd en als gevolg hiervan historisch hoge overwaarderingen in uiteenlopende beleggingstitels en ongekende populariteit in passief indexbeleggen. Je kunt je in de rol van belegger of beursanalist afvragen in hoeverre er nog sprake is van een echte ‘vrije keuze’.

We zwemmen momenteel in de liquiditeiten, maar het risico is volgens Joachim Fels (mondiaal economisch adviseur van vermogensbeheerder PIMCO) groot dat de Federal Reserve zich vroeg of laat verslikt in haar monetaire beleid. Hieronder volgen enkele uitspraken afkomstig uit de persconferentie van Janet Yellen van het Amerikaanse Stelsel van Centrale Banken op 14 juni jl.

Klik op de afbeelding om te vergroten (en te lezen)

 

 

En dan blijkt het Fed-beleid gebaseerd op ‘hoop’

 

 

 

 

 

 

 

De rente hoeft vanwege de inflatie-ontwikkelingen niet omhoog. Waarom wel? Antwoord: om munitie te verzamelen om bij een volgende crisis weer met renteverlagingen te hulp te schieten. Maar of dat ook voldoende zal zijn bij ernstige tegenslag?

En de aandelenbeleggers? Volgens een recente publicatie in De Telegraaf naar aanleiding van de maandelijkse peiling van ING BeleggersBarometer geldt hier hetzelfde. Hoop is een belangrijke drijfveer…niet alleen voor ons als individuele belegger…maar ook in de massapsychologie.

 

Hoe nu verder? mail@edwardloef.com