ITALIA INGOVERNABILE

De verkiezingsuitslag maakt Italie onbestuurbaar. U kunt er alles over lezen / horen in de media. Ongeveer een maand geleden heeft u kunnen vernemen van allerlei (financieel) autoriteiten dat ‘het ergste van de (euro)crisis’ achter de rug zou liggen. De Italiaanse ‘Spaghetti’-western kan weleens een grote strop voor beleggers inhouden.

De grote strop is dat het koersverloop van de Italiaanse FTSE/MIB-30 index na de top in 2000 er niet meer in geslaagd is om nieuwe ‘all-time highs’ te scoren. In plaats daarvan liet Italie het hoofd hangen. De Milanese beursgraadmeter is in de loop van eind 2008 onder de bodems van 2002/2003 weggezakt. Vorig jaar daalde de Italiaanse aandelenindex naar de dieptepunten van 2009. De herstelbeweging in 2009 was indrukwekkend, maar bleek achteraf niet meer dan een Fibonacci-retracement van 38,2% van de koersschade te repareren die na de top in 2007 was ontstaan. In de koersgrafiek ziet u de maandgrafiek nu zwart kleuren onder de dalende weerstandlijn die de toppen van 2007 met die van 2011 verbindt.

Italiaanse FTSE/MIB-30 index op maandbasis…

 

 

 

 

Het hoeft geen betoog dat de woorden van mevrouw Lagarde die als hoogste baas het Internationale Monetaire Fonds vertegenwoordigde op 18 maart 2011(!) over ‘tekenen van herstel’ en ‘gevaar geweken’ sprak, niet echt in de smaak zijn gevallen bij beleggers.

Voor de Spaanse aandelenmarkt geldt precies hetzelfde en misschien nog wel in nog meer overtuigende mate. Immers, de lange termijn grafiek van de IBEX-35 toont een voltooid (H)oofd(S)chouderpatroon dat zich uitstrekt over maar liefst 15 jaar. De klassieke pullbackbeweging die meestal volgt op de nekslag onder de neklijn lijkt thans ook voltooid!

Spaanse IBEX-35 op maandbasis vanaf 1994

 

 

 

 

Hoofdschouderpatronen mogen in de theorie van de technische analyse worden omgeklapt. Indien deze vuistregel ter verkrijging van het technische koersdoel in praktijk wordt gebracht blijft er van de Spaanse stieren in de IBEX-35 index niets meer over.